Hoe ervaar je een burn-out?


Hoe ervaar je een burn-out?

Ik begrijp waar je staat, wat je voelt bij een burn-out. Ik kan je hierin begeleiden.

Hoe is het om een burn-out te ervaren? Een veel gestelde vraag die gekoppeld wordt met de angst om in een burn-out terecht te komen. Weet je dat elk jaar het aantal personen met burn-out stijgt?

En misschien is mijn artikel een lichtpuntje voor hen die het moeilijk hebben en kan mijn verhaal op een of andere manier een klein stapje betekenen om de muren rond de taboe van burn-out te doorbreken.

 

Situering

Ik was tewerkgesteld als hoofdverpleegkundige in een privaat woon- en zorgcentrum. De directie wilde op de werkvloer constant nieuwe werkprocedures doorvoeren. Ik diende er voortdurend energie en tijd insteken en het team veranderde voortdurend. Personeelsleden werden aangewerfd die geen feeling hadden met de zorg en met het omgaan met de doelgroep.

Familieleden van de directieleden vervoegden het team zonder ervaring in de zorg. Aanwerving van anderstalige verpleegkundige,… Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen anderstalige verpleegkundigen. Info geven en richtlijnen geven omtrent medicatiegebruik, kunnen communiceren met de personen tijdens de verzorging, tijdens het uitvoeren van je taken. Het zijn belangrijke pijlers om je verantwoordelijkheid op te nemen bij het uitvoeren van je verpleegkundige taken.

Ik nam naast mijn taak als hoofdverpleegkundige nog heel veel taken op mij. Verantwoordelijkheid opnemen dat was iets voor mij. Ik ervaarde het meer als het oplossen van een puzzel. Maar bij het opnemen van je verantwoordelijkheid dien je duidelijkheid, een zekere vrijheid van communicatie en bewegingsruimte te hebben.

Met mijn positieve ingesteldheid, gedrevenheid en kennis zag ik het als een mooie kans om de uitdaging aan te gaan. Een ervaring om het imago van het privaat woon- en zorgcentrum op te krikken. Wat op mijn pad komt, tracht ik altijd als een leerproces te zien en er het positieve ervan in te zien.

 

 

Symptomen

Tijdens een warme zomer had ik last van mijn kuiten. Op het eerste zicht niks erg, oververmoeidheid en misschien een tekort van magnesium. Daarbij kwamen de lichamelijke klachten zoals pijn en ongemakken ter hoogte van mijn aders in mijn onderste benen. Ook dat kon ik plaatsen, een familiale belasting, dus een consult plannen bij een specialist. Diagnose was goed, niks te vinden.

Op de duur had ik last om de trap te nemen. De herstelperiode duurde langer, de ongemakken bleven langer aanwezig en waren soms heel sterk aanwezig. Maar je kent dat, je denkt het gaat wel over, zo ging het altijd, dus waarom zou het nu anders wezen.

De zomer was geteisterd door een hittegolf. De vermoeidheid bleef meer en meer doorwegen.

 

 

Slaappatroon

Het slaappatroon verliep moeilijker, ik voelde me nooit uitgeslapen, ik diende me steeds meer forceren om een actie uit te voeren. Geen energie meer hebben om je eten klaar te maken. Terwijl het bereiden van maaltijden voordien heel ontspannend ervaren werd. Altijd het gevoel hebben dat de rustperiode tekort was, niet terug op je energiepeil komen zoals je gewoon bent.

Mijn slaappatroon was helemaal verstoord. Van een goeie nachtrust ging ik naar een onrustige en nachtrust met pijn. Ook hierbij had ik reden voor. Ik was in die tijd aangereden door een auto. De arts verwees de oorzaak ten gevolge van het accident.

Veel minder energie hebben. Hoe kon dat nu? Energie kan toch niet afwezig zijn van de ene dag op de andere? Velen vragen had ik dan. Ik herkende me zelf niet meer, deze persoon was ik niet. Mijn lichaam gaf me signalen. Maar op het werk kwam er steeds iets tussen dat de werkdruk nog hoger werd. Een iets was zeker. Zo kon het niet verder. Iets moest veranderen. Ik zei altijd tegen mijn teamleden, observeer, communiceer op een menselijke manier en zorg voor jezelf, zodat je kan zorgen voor een ander.

Het laatste zinnetje paste ik echter weinig toe op mij zelf en dit is mijn grootste leerproces geweest. Zo heeft mijn burn-out mijn ogen geopend dat het anders moest. In het begin van mijn burn-out voelde ik me in een groot val terecht komen. Tot ik besefte dat ik meer waard was. Even stil staan, wat zijn mijn grenzen, wat liep er mis en alles in kaart brengen. Een burn-out, geloof me daar wil je niet zijn. Later zag ik mijn burn-out als een mooi geschenk om iets uit te voeren waar ik vroeger enkel kon van dromen.

 

 

Confrontatie

Weet je wat een grotere confrontatie was voor mij?

LEES MEER

Copyright 2018 Vigores Health